Odkrycie zatopionego portu u wybrzeży Egiptu może stanowić element układanki w długoletnich poszukiwaniach zaginionego grobowca Kleopatry i rzucić światło na starożytną działalność morską tego kraju.

Zespół badaczy, w tym Kathleen Martínez i Bob Ballard, odkrył w Morzu Śródziemnym rzędy konstrukcji, które mogły być kolumnami, o wysokości ponad 6 m. Znaleziono również ślady kamiennych podłóg i cementowych bloków, a także kotwice okrętowe i naczynia zwane amforami – wszystkie datowane na czasy Kleopatry.

Port odnaleziono po prześledzeniu wcześniej odkrytego tunelu o długości 1305 m, około 48 km na zachód od Aleksandrii, w starożytnym Taposiris Magna.

Kathleen Martínez uważa, że jest to kluczowe miejsce w kontekście pochówku Kleopatry, choć wielu archeologów nie zgadza się z jej hipotezą. Martinez jest prawniczką z Dominikany, która poświęciła się archeologii. Od 20 lat poszukuje grobowca Kleopatry.

Bob Ballard to słynny odkrywca, który odnalazł w roku 1985 wrak „Titanica”.

Kleopatra VII, pomimo iż żyła zaledwie 39 lat, wywarła ogromny wpływ na starożytny świat jako jedna z nielicznych kobiet-władczyń i ostatni faraon Egiptu. Urodziła się w Aleksandrii w 69 r. p.n.e., została koronowana na królową w wieku 18 lat, a zmarła w 30 r. p.n.e. po porażce w wojnie z Oktawianem, późniejszym cesarzem Augustem.

Według legendy, Kleopatra, zamiast dać się pojmać Rzymianom, pozwoliła ukąsić się jadowitemu wężowi. Dokładne okoliczności jej śmierci pozostają jednak nieznane, a niektórzy badacze sugerują, że przyczyną śmierci było połknięcie trucizny.

Kathleen Martinez sądzi, że Kleopatra zrobiła wszystko, by jej ciało nie dostało się w ręce Rzymian. Dlatego, jej zdaniem, zwłoki władczyni przewieziono do Taposiris Magna i pochowano w sekretnym miejscu.

Za życia Kleopatra była ściśle związana z boginią Izydą, ponieważ starożytni Egipcjanie uważali postacie królewskie za inkarnacje bóstw. Martínez przyjrzała się wszystkim świątyniom w pobliżu Aleksandrii i skupiła się na ruinach dużej świątyni Taposiris Magna, znajdującej się na terenie obecnego miasta Borg El Arab, pomimo braku informacji o tym, któremu bóstwu świątynia była poświęcona i kto ją zbudował.

Jednak po otrzymaniu pozwolenia na wykopaliska w 2004 r. Martínez i jej zespół odkryli w rok później ułamek niebieskiego szkła, pokrytego napisami w języku greckim i w piśmie hieroglificznym. Dowiodły one, że świątynia była poświęcona Izydzie.

Kilka tygodni później zespół znalazł na tym terenie również setki brązowych monet z wizerunkiem i imieniem Kleopatry. Od tego czasu odkryto wiele artefaktów, a także długi tunel znajdujący się 13 m pod Taposiris Magna, odkryty w 2022 r. Kiedy zdano sobie sprawę, że tunel wydaje się prowadzić prosto do morza, badacze skontaktowali się z Bobem Ballardem, aby dowiedzieć się, co może znajdować się u ujścia tunelu.

Podczas nurkowań archeologicznych zespół odkrył coś, co wygląda na zatopiony port.

Eksperci pozostają sceptyczni co do teorii o pochówku Kleopatry w Taposiris Magna. Ich zdaniem została ona pochowana na cmentarzu królewskim w Aleksandrii, podobnie jak jej przodkowie. Niestety, ta dzielnica Aleksandrii – z powodu trzęsień ziemi, osiadania gruntu i wzrostu poziomu morza – jest teraz całkowicie zalana i niedostępna dla archeologów. Dlatego jak dotychczas nie udało się odkryć żadnych grobowców władców z dynastii Ptolemeuszy, do której należała Kleopatra.